Quote
De Morgen - Tristesse - Steven SamynTristesse
Jubelt en juicht. Vlaanderen heeft een grondwet. Alleen mag dat niet met zoveel woorden gezegd worden. ‘Handvest voor Vlaanderen’ is de titel van de tekst die gisteren werd voorgesteld door de drie regeringspartijen.
[…]
Een jaar geleden was het Handvest zo goed als klaar. Slechts één woord blokkeerde de discussies: natie. De N-VA eiste dat het woord in de tekst zou worden opgenomen. CD&V en sp.a zagen dat niet echt zitten. Daarop kwam een klassieke partijpolitieke koehandel op gang met als resultaat een Belgisch compromis.In de zogenaamde preambule van de tekst zijn we een natie met een eigen taal en cultuur. In artikel 1 alleen nog een deelstaat van de federale staat België en deel van de Europese Unie.
[…]
Bij de oprichting kreeg België een uiterst vooruitstrevende grondwet. Het werd een inspiratiebron voor andere landen. De Batselier droomde van een Vlaamse grondwet die, als ze er ooit zou komen, net zoals in 1831 opnieuw de bakens zou verzetten. De bedoeling was dat het uiteindelijke resultaat door alle democratische partijen zou worden gedragen.Echt vernieuwend kan je het Handvest bezwaarlijk noemen. Nog triestiger is dat de ploeg-Peeters II ervoor koos de oppositie niet bij het project te betrekken. De Vlaamse meerderheid wil naar eigen zeggen “de democratische principes en maatschappelijke basiswaarden duidelijk aangeven met het oog op de betrokkenheid van eenieder bij de Vlaamse overheid”. Maar probeerde dus niet eens eenieder in het Vlaams Parlement bij de discussies te betrekken. Een meerderheid van 55 procent zou op het federaal niveau niet eens volstaan om aan de grondwet te sleutelen.
Arm Vlaanderen.
